Waterbeheersing

Een plaatje zegt meer dan duizend woorden. Hier is het risico voor onze kelderverdieping te zien.

Goed dat het gebouw op 23 augustus 2010 nog niet was opgeleverd. Er stonden nog geen waardevolle voorwerpen (onder andere auto’s) in. Het risico en de gevolgen waren voor de bouwer.

Bouwtechnische achtergrondinformatie
Onze kelderverdieping is eigenlijk een omgekeerd ‘zwembad’. De fundering van ons gebouw is een groot vierkant van beton, met een vaste bodem. Aan de buitenkant staat water, binnen is het droog. Vandaar de beschrijving van tEen omgekeerd ‘zwembad’. Aan de buitenkant van het ‘zwembad’ staat het grondwater. Naar schatting zo hoog als op de foto met de wateroverlast te zien is. Maar bij langdurige regen zal het niveau van het grondwater stijgen, soms tot boven de onderste doorvoeropening in de garage van het penthouse (daarover later meer). Dit ‘zwembad’ wordt nog eens extra gecompliceerd door de opening die er in zit, de garagedeur bij de hellingbaan. Naast de bedreiging door het grondwater zal het regenwater dat op de hellingbaan valt in gelijke delen in de garage van J3 en J4 terecht komen. Daar wordt het opgevangen en opgepompt, het ‘zwembad’ uit.

Hoosbuien kunnen veel water opleveren in korte tijd. De praktijk toont aan dat in extreme gevallen rond de 5000 liter in één uur de ‘vuilwaterput’ in kan stromen (per garage). Dat is ruim 5x de put vol. Trouwens, eigenlijk is het water in de ‘vuilwaterput’ helemaal geen vuil water. Het is regenwater dat naar onze put wordt geleid en moet worden opgepompt naar een hoger niveau. Naar de riolering in de straat of de vijver in. Tot augustus 2022 had lozing op de riolering prioriteit. Maar vanwege het tekort aan oppervlaktewater hebben wij de prioriteit veranderd naar de vijver. Normaal lozen wij nu op de vijver, en pas in tweede instantie op de riolering. Een duidelijke beschrijving bevindt zich bij de aansturing van de pompen in de garage.

Dit zogenoemde ‘zwembad’ met een opening levert risico’s op. Zelfs als het niet regent. Stroom en pompen zijn nodig om de garage droog te houden. En aandacht. Altijd.

Terug naar het begin:
Op 23 augustus 2010 liep de vijver over en stroomde het water onze garages in. Het water stond 70 cm hoog. Met grote pompen werden de garages uitgepompt.

    

 

Details
De garage, gangen en kelderboxen zijn goed zichtbaar, maar men dient zich te realiseren dat delen van dit ‘zwembad’ zich aan het directe zicht onttrekken. Achter de meterkast, de liftschacht en de trap is een deel van de kelder niet toegankelijk of zichtbaar. Wat daar gebeurt ligt dus buiten onze controle. In de meterkast is daar iets van zichtbaar. Het muurtje dat de achterwand vormt van de meterkast is aan de bovenkant open, het sluit niet aan.

Het wegdek aan de buitenkant van de fietsdeur was vanaf de oplevering altijd vochtig door regenwater dat over de grond en langs de goot de garage in liep. Veel van dat water komt ook na de regenbui nog uit het zichtbare rooster uit de plantenbak erboven.

Daar hebben wij een kleine wig van cement geplaatst die het water de goot in dwingt (zie foto). Additioneel werd aan de binnenkant een dorpel aangebracht die voorkomt dat water de hoek in komt onder de regelkast van de wegdekverwarming. Sindsdien is die hoek redelijk droog. Zie de volgende foto.

 

De vuilwaterput
De put in de bodem van de garage bij de fietsdeur dient als eerste opvang en buffer. De buffer heeft de functie van opvang van grote hoeveelheid water in korte tijd. De afmeting is ongeveer 1x1x1 meter. De ‘vuilwaterput’ kan maximaal duizend liter water bevatten. Om een veilige buffer te kunnen zijn zal men de waterstand van de pompen vrij laag moeten kiezen. Het deel tussen de normale waterspiegel en de garagevloer vormt de buffer.

Er was oorspronkelijk slechts één pomp gemonteerd van een ruime capaciteit. De maximale capaciteit van die pomp bedroeg 18000 liter per uur. Het aan en uitslaan van deze pomp werd geregeld door vlotters die op het water dreven en, afhankelijk van het niveau van het water, de pomp aan en af lieten slaan. Inwendig waren die vlotters mechanisch en na een aantal jaren sloeg de vlotter (en dus de pomp) niet meer af en stond hij droog te pompen. Slecht voor de pomp en dus ongewenst.
Al jaren hadden wij geen goed gevoel bij deze constructie en vooral bij het feit dat er maar één pomp beschikbaar was.
Binnen onze VvE werd het besluit genomen om een tweede pomp te installeren.
Daarbij hebben wij gekozen voor twee volledig gescheiden systemen en een modulaire opbouw. Overzichtelijk en beheersbaar.

Uitbreiding pompen
De hoofdpomp loost als vanouds op de bestaande afvoer naar de straat en de riolering voor regenwater. Via de afvoerleiding in de rechter hoek (in het donkere gedeelte van de foto).
De tweede (reserve) pomp hebben wij aangesloten op een aparte afvoer op de vijver. Via de in het midden van het rooster zichtbare verticale pvc-leiding. De riolering zou geblokkeerd kunnen raken, dus leek de vijver een veilig alternatief. Onze straat heeft een dubbel uitgevoerd rioleringssysteem. De gewone riolering voor vuilwater en een riolering voor regenwater. De roosters op straat zijn aangesloten op het regenwaterdeel en niet bedoeld voor bijvoorbeeld chemicaliën en verfmengsels.
De pompen worden afzonderlijk geschakeld, middels een sensor die boven (niet actief) of in het water (wel actief) hangt en een elektronische schakelkast (zie foto’s hieronder) die de stroom inschakelt om iedere pomp te activeren.

Bij het plaatsen van de nieuwe pomp hebben wij de oorspronkelijke vlotters buiten werking gesteld en zijn wij voor beide pompen overgestapt op elektronische sensors (de oude regelkast is rechts op de foto nog te zien, met de rode knop erop). In de overtuiging dat deze elektronische sensors betrouwbaarder zijn (mits periodiek gereinigd).

De nieuwe pompen hebben zelf voelers voor water die kunnen worden gebruikt voor het aan en uitschakelen. Maar deze schakeling blijft vrij lang doorpompen als het waterniveau onder de voeler komt. Met het risico op drooglopen van de pomp. Om dat drooglopen te voorkomen hebben wij gekozen voor aparte sensoren, de waterschakelaars.

Roosteraanpassing 
Voor een makkelijkere toegang tot de sensors en pompen (voor onderhoud en vervanging) werd het afdekrooster in twee delen gesplitst.
Een vast deel tegen de achterwand van de put aan van ongeveer 25cm breed. Aan dat vaste roosterdeel werd de tweede pomp opgehangen. Aan rvs-kettingen om de hoogte naar wens te kunnen aanpassen. Door dat vaste deel loopt ook de tweede afvoerbuis die naar de vijver toe gaat. Wij hebben bewust voor de vijver gekozen omdat de riolering zelf te kort kan schieten en zijn water dan niet meer kwijt kan. De vijver is altijd vrij.
Het voorste deel van het rooster werd scharnierend bevestigd aan het vaste (achterste) deel en kan daardoor veel gemakkelijker worden geopend en tegen de achterkant worden vastgezet. Aan dit bewegende rooster werden de sensoren voor de waterhoogte aan een aluminium strip bevestigd (zie foto verderop). Voor inspectie en reiniging is deze constructie veel toegankelijker.

Op de foto is ook de eerder genoemde dorpel te zien die de hoek droog houdt.

Elektronische waterniveau-schakelaars

        

Eerst de schakelaar met een sensor die geen water voelt. Daarna dezelfde schakelaar als de sensor (midden) water voelt (brandend lampje) en de pomp stroom krijgt.

Waarschuwingsalarm
De derde sensor (op de grote foto links boven in het stopcontact) is een watersensor die een luid signaal geeft als het water de sensor raakt, bijvoorbeeld als de eerste pomp het niet doet of een grote hoeveelheid water onvoldoende kan verwerken.
Bij afgaan van het akoestische alarm zijn er dus twee mogelijke oorzaken.
– De hoofdpomp doet het niet.
– De hoofdpomp kan de hoeveelheid water niet aan.
Beide oorzaken hebben dus aandacht nodig. Voor de toekomst zou een waarschuwing op je mobiele telefoon een handige aanvulling zijn.

Op de foto van de sensor is de voeler goed te zien. Het is het zwarte deel, dat er een beetje uitziet als een stekker met korte pootjes. Als die twee pootjes in water terecht komen gaat het alarm af.

De op de foto zichtbare pomp met groene delen is in 2020 vervangen door een pomp zoals hieronder te zien is. In februari 2021 zijn tijdens de dooi beide pompen met succes getest.

 

Tweede pomp
Bij een nog verder stijgend waterniveau zal de tweede pomp in werking treden.

Medio 2022 zijn de stekkers van de pompen omgewisseld. De pomp die loost op de vijver zal nu eerder inschakelen. Pas in tweede instantie zal de tweede pomp in werking treden en zijn water naar het waterriool lozen. Gezien de lage grondwaterstand leek het ons beter het opgevangen regenwater eerst naar de vijver te pompen.

Sensoren (watervoelers)
De sensoren voor het schakelen van de pompen zijn elektronisch en gemonteerd op een hangende aluminium strip (zie foto rechts). Iedere pomp heeft een eigen sensor en elektronische schakelaar (middels een relais). Een sensor bestaat uit een rubber blokje met twee metalen pennen erin (zie eerdere foto).
Als die pennen in contact komen met water gaat er een klein stroompje lopen en wordt de elektronische schakelaar (hierboven) geactiveerd.
Als de sensor geen water meer voelt zal de pomp nog ongeveer 1 minuut doorpompen (om pendelen te voorkomen) en dan afslaan. In die ene minuut zal het waterniveau ongeveer 2 cm verder dalen.
De sensoren moeten periodiek (2x per jaar?) worden bekeken door het afdekrooster op te tillen. Even schoonmaken en klaar.

Specificaties
De pompen zijn van het type Kärcher SP7 Dirt inox (van de Gamma voor € 135,00) Kärcher SP7 Dirt inox

De pompen zijn eenvoudig af en aan te koppelen en daardoor eenvoudig te reinigen en te vervangen. De garantie van de hoofdpomp loopt tot 2022, van de hoger geplaatste pomp tot 2025. De capaciteit is 15500 liter/uur. Dat is ruim voldoende, zie ook bij de pagina: Veiligheid

De tweede pomp is sinds oktober 2020 identiek aan de hoofdpomp en eveneens een Kärcher SP7 Dirt inox (gekocht bij BOL.COM voor € 129,00). Daarbij werden van beide pompen de 10m lange aansluitkabels ingekort tot ongeveer 3m en van nieuwe stekkers met randaarde voorzien.

Beide pompen zijn ingesteld op de handmatige modus (de eigen sensor is buiten werking gesteld). De kans op drooglopen is voorkomen door de elektronische waterniveauschakelaars te gebruiken.

De handleiding is te vinden op:
https://s1.kaercher-media.com/documents/manuals/raw/000/BTA-5427656-000-02.pdf

 

Doorvoeren fundering
In de fundering zitten enkele openingen om verschillende buizen en leidingen door te laten (zie foto). De laagste opening bevindt zich in de garage van het penthouse en heeft bij hoge grondwaterspiegels al enkele malen water doorgelaten. Het is niet gelukt de afdichting echt waterdicht te krijgen.
De eigenaar van het penthouse heeft om die reden een pragmatische oplossing bedacht. De oplossing bestaat uit een goot onder de doorvoeren die eventueel water via het rechter uiteinde loost op een ruime maat emmer. In die emmer bevindt zich opnieuw een voeler met alarm.

          

Zie verder bij de pagina Veiligheid.